Helena Rakovich
Chciałabym eksperymentować z eksperymentowaniem – szukać dla siebie możliwości rozpoczęcia pracy jeszcze przed wejściem na scenę (realia wyglądają tak, że reżyseria światła do spektakli dramatycznych z reguły powstaje między zakończeniem montażu scenografii a rozpoczęciem prób generalnych – jest to bardzo krótki czas, w którym oczekuje się gotowej koncepcji i szybkiego, świadomego, wcześniej zaplanowanego działania). Kiedy mówię o rozpoczęciu pracy nie mam na myśli pracy uzależnionej od możliwości technicznych sceny; chciałabym sama uwolnić się od tego myślenia i zastanowić się, co, jako reżyserka światła mogę zrobić dla procesu poza przestrzenią fizyczną, poza planem oświetlenia na papierze i poza fizycznym aspektem tego zawodu.
Ostatnio coraz bardziej fascynuje mnie zjawisko, jakim jest blackout teatralnej sali – jest to jedna z bardzo niewielu przestrzeni całkowicie pozbawionych światła naturalnego, ale również światła sztucznego, które w życiu współczesnego człowieka staje się coraz bardziej obecne niż naturalne.
Chciałabym poszukać w tym „naturalnym” otoczeniu strategii, narzędzi, rozwiązań, które zapomnieliśmy wnieść do teatru (albo świadomie z niego wynieśliśmy) odkryć je na nowo, zbadać i przywrócić, w formie tej czy innej, być może nie do rozpoznania, ale przecież inspiracja i adaptacja też są nieodłączną częścią procesu twórczego.
Chciałabym na te trzy miesiące wyjść z teatru, żeby móc do niego wrócić.
Jestem reżyserką światła, producentką teatralną, absolwentką szkoły baletowej. Studiowałam na Uniwersytecie Łódzkim, Uniwersytecie Warszawskim, Uniwersytecie w Antwerpii (Belgia) oraz Akademii Teatralnej w Warszawie. Byłam stypendystką w Litewskiej Akademii Muzyki i Teatru w Wilnie.
Od 2024 roku przygotowuję światła dla spektakli dramatycznych, projektów interdyscyplinarnych, muzycznych i choreograficznych w Polsce, Litwie i Estonii. Jako reżyserka światła współpracowałam m.in. z Krzysztofem Warlikowskim i Felice Ross (Nowy Teatr w Warszawie), Barbarą Wiśniewską i Aleksandrem Prowalińskim (Teatr WIelki – Opera Narodowa), Piotrem Pacześniakiem (Teatr Nowy im. K. Dejmka w Łodzi), Maciejem Jaszczyńskim (Teatr Dramatyczny w Warszawie), Wojciechem Farugą (Teatr Collegium Nobilium), Jakubem Zalasą (Teatr Pantomimy we Wrocławiu, Teatr Barakah w Krakowie).
W swojej praktyce szczególną uwagę staram się poświęcać eksploracji relacji oko-kora przedczołowa, neurologicznym i neurobiologicznym aspektom przetwarzania informacji dostarczanych przez narząd wzroku.