Archiwum projektów

Tegoroczna edycja Międzynarodowej Konferencji Badań nad Polityką Kulturalną (ICCPR – International Conference on Cultural Policy Research) odbywa się w dniach 19–23 sierpnia na Uniwersytecie Warszawskim. Anna Galas-Kosil, wicedyrektorka Warszawskiego Obserwatorium Kultury poprowadzi autorską debatę panelową poświęconą temu, w jaki sposób polityki kulturalne mogą wspierać artystów i artystki z doświadczeniem migranckim.

W Warszawskim Obserwatorium Kultury miałyśmy okazję skosztować schłodzonej kombuczy i próbować wegańskich pyszności, a to wszystko za sprawą corocznego spotkania z laureatkami i laureatami stypendium artystycznego m.st. Warszawy, a także z dyrektorkami i dyrektorami oraz przedstawicielami i przedstawicielkami instytucji kultury. Możemy nieskromnie stwierdzić, że zaproszone osoby świetnie się bawiły, słuchając o osiągnięciach 55 stypendystów i stypendystek.

Pod koniec 2023 roku Warszawskie Obserwatorium Kultury dołączyło do międzynarodowej sieci informacyjnej, która wspiera mobilność artystyczną i kulturalną. Zrzesza ona obecnie 69 członków i członkiń z 23 krajów i zajmuje się przede wszystkim wspomaganiem różnych interesariuszy kultury i sztuki, promując mobilność jako uniwersalną wartość w rozwoju zawodowym. Raz do roku odbywa się zjazd organizacji wchodzących w skład sieci, a w ostatnich latach łączony jest on z konferencją Forum Mobilności Kultury.

Wychodząc ze szpitali i gabinetów lekarskich wynosimy temat skoliozy do przestrzeni publicznej. Wystawa jest efektem spotkań trwających pięć miesięcy, których celem było stworzenie przestrzeni do dzielenia się doświadczeniem bycia kobietą ze skoliozą. Podczas tego procesu partycypacyjnego po raz pierwszy poznałyśmy inne kobiety chorujące.

Kultura stoi dziś na granicy: z jednej strony są stare praktyki, z drugiej nowe wartości równości i różnorodności. Instytucje kultury są szczególnym miejscem, gdzie odbywa się walka o zmianę w sposobie myślenia i działania. W nowym cyklu WOK.castów Zawód dyrektor_ka Olga Wysocka i Igor Stokfiszewski sondują, jak dyrektorki i dyrektorzy warszawskich instytucji kultury radzą sobie ze zmianami. Jakie strategie przyjmują w obliczu tego wyzwania? I jakie emocje im towarzyszą?

W Polsce badania artystyczne od lat powstają na peryferiach instytucji sztuki i nauki. Wzmocnienie ich wymaga współpracy tworzących je osób. Chcemy więc zaprosić Was do rozmowy o działaniach na pograniczu sztuki i nauki. Współmyślenia to zarazem sieciowanie i proces zespołowych poszukiwań, w czasie którego będziemy mogły poznać się, nawiązać sojusze i wspólnie zastanowić się nad niejednorodną, rozproszoną tożsamością badań artystycznych w Polsce.

Ruchy open source i twórców działających oddolnie (makers) zrewolucjonizowały nasze myślenie o tworzeniu i dystrybucji wiedzy, technologii i produktów. Ale co otwartość oznacza dla kreatywnego świata dziś? W Warszawskim Obserwatorium Kultury odbyło się pierwsze wydarzenie z cyklu SPLOT Open, które zostało poświęcone tematyce otwartości i inicjatywom tworzonym w duchu open w nauce, kulturze, designie, sztuce, produkcji, programowaniu i działaniach społecznych.

Jak rewolucja cyfrowa zmienia praktyki czytelnicze? Jakie światy przedstawione młode osoby odwiedzają chętnie, a jakie nie są już dla nich dostępne? Projekt badania edukacji czytelniczej, który realizujemy we współpracy z Biurem Kultury m.st. Warszawy, to okazja, by się im przyjrzeć i zderzyć z międzydziedzinową refleksją o kompetencjach czytelniczych dzisiejszych odbiorczyń_ców.

Hasło: „To tylko chaos!” to coś więcej niż tytuł wystawy prezentowanej w przestrzeni WOK Lab. Każda z pokazywanych prac jest próbą opowiedzenia o procesie wyłaniania się pomysłu i o doświadczeniu młodego twórcy/twórczyni z Młodzieżowej Koalicji Performatywnej.

W ramach partnerstwa z Fundacją Stocznia pokazaliśmy w WOK Lab wystawę Połączenia. To wystawa o łączeniu sztuki z aktywizmem, o aranżowaniu okoliczności do wspólnego działania, ale też o budowaniu narracji, które pomagają spajać różne konteksty. Wierzymy, że ważna jest wielogłosowość, a także szukanie wspólnych doświadczeń.

Zmienia się paradygmat matki/rodzica-artystki/artysty – z historycznie wykluczającego łączenie kariery w świecie sztuki z obowiązkami opiekuńczymi na coraz bardziej powszechną potrzebę funkcjonowania w obu światach i pełnienia roli praktykującej twórczyni na równi z rolą rodzica.

Od 22 stycznia do 2 lutego 2024 roku grupa 100 studentów i studentek architektury i urbanistyki, wykładowczyń, naukowców i działaczek z Ukrainy, Polski, Szwecji, Irlandii, Norwegii oraz Wielkiej Brytanii spotkała się w Warszawie i we Lwowie, stawiając sobie wspólny cel stworzenia rozwiązań odpowiadających na pilną potrzebę wsparcia zrównoważonej odbudowy Ukrainy. Warsztaty odbywały się codziennie w przestrzeni WOK.lab. Głównymi partnerami projektu są: Umeå University, Umeå School of Architecture, University of Limerick oraz Kharkiv School of Architecture.

Zaprosiłyśmy osoby artystyczne z doświadczeniem migracji lub uchodźstwa do spacerów po miejscach, które są dla nich ważne. Ich historie, anegdoty i dygresje, opinie i emocje są próbą udzielenia odpowiedzi na pytanie: jak jeszcze może być W Warszawie? Teraz przed nami trzydniowe seminarium metodologiczne.